7/11/2009 - saçların bahar kokuyor

saçların bahar kokuyor

ellerin üşümüş

bana kendinden söz et…

parça tesirli bir sözün

vurduğu yüreğinden

yerlere dökülürken yaşam

kanının nasıl donduğundan,

aysız ayaz biz sessizlik

dimdik dururken kapıda

içinde üşüyen küçük çocuktan söz et…

gülümseyerek gelen güne

“merhaba” derken.

içinde sallanan zaman sarkacı on ikiyi vurur

artık eski ”sen” olmadığını kabul etmenin

gözlerine yenilgiyi nasıl çivilediğinin

hüznüyle yakalanmaktan korktuğun için

nereye kaçtığından söz et…

vurup elimize

sevgilerimizden bazılarını ölüm aldı,

bazılarını yaşam.

hangisine daha küskün oldugundan söz et.

kilidi paslı

anahtar işlemez kapılar önünde

içinden mevsimler geçer

avuçlarında kuruyan gülleri

kime sakladığından söz et…

kör bir limandır demir attığın

ıssız, ışıksız bir gece sevdalanırsın

sessiz usul kanayan yaralarını bir başına sarar

tuzla dağlarsın

kanayan yalnızlığından söz et.

günlere kırgın

geçersin ömrün içinden

kül renginde zamanlar bırakırsın ardında

gecenin siyah teninde yorgun uykuları bırakıp

umutsuz avlulara kapılar açarsın

bitmeyen yorgunluklarından söz et

ayaz vurmuş toprağına cemre düşer

kış ortasında çiçeğe durur dalların

saçlarında bahar yeli

karanlığı yırtan bir yıldız kayar…

korkarsın

bana korkularındaalontın söz et…

alıntı